1.Տատիկը Պոչատ աղվեսից պոկեց 5/9 սմ կտրեղ քանի սանտիմետր մնաց աղվեսի պոչին

(Արամ Խաչատրյան)

8-5=3 սմ

2.Անբան Հուռին օրվա 4/6 մասը քրում է։Քան՞ի ժամ է արթում մնում:

(Աննա Թադեվոսյան)

24:6×4=16

3.Ես աքլորն ու շունը գիշեր ու ցերեկ միաիսն անցնում են 150 կմ ճանապար։Որքան ճանապար են անցնում ցերեկը, եթե հայտնի է,որ ցերեկը 4 անգան շատ ճանապար են ացնում, քան գիշերը։

(Ալեքս Մաիլյան)

4+1=5

150:5=30 գիշեր

150-30=120 ցերեկ

1. Ծառուղու երկու կողմերում տնկեցին 25 սոսի, իսկ նրանցից յուրաքանչյուր երկուսի միջև՝ հասմիկի 2 թուփ։ Հասմիկի քանի՞ թուփ տնկեցին։

նկարում ենք paint ծրագրով

2×23=46

2. Զբոսաշրջիկը ճանապարհի կեսը և էլի 2կմ անցել է ոտքով, մնացած ճանապարհի կեսը և էլի 4կմ՝ մեքենայով, ինչից հետո նրան մնացել է անցնելու 12կմ։ Քանի՞ կիլոմետր է ամբողջ ճանապարհը։

16+16=32+2=34+34=68

3. Թատրոնի տոմսարկղում վաճառվել են ներկայացման 156 մանկական և 98 մեծահասակի տոմսեր՝ 90000դրամ ընդհանուր արժեքով։ Որոշե՛ք տոմսերի գները, եթե մանկական տոմսը մեծահասակի տոմսից 3 անգամ էժան է։

156:3=52+98=150

90000:150=600

600:3=200

4. Երեք թվերի գումարը 364 է։ Նրանցից մեկն ամենամեծ երկնիշ թիվն է։ Մյուս երկուսից մեկը մյուսից չորս անգամ մեծ է։ Գտեք այդ թվերը։

212+53=265

99,53,213

5․ Դասարանի բոլոր 15 աշակերտները գիտեն անգլերեն կամ ռուսերեն։ Նրանցից 10-ը գիտի անգլերեն, 8-ը՝ և՛ անգլերեն, և՛ ռուսերեն։

10-8=2

1․ Քանի՞ աշակերտ գիտի անգլերեն, բայց չգիտի ռուսերեն։ 

5

2․ Քանի՞ աշակերտ գիտի ռուսերեն, բայց չգիտի անգլերեն։

13

3․ Քանի՞ աշակերտ գիտի ռուսերեն։

13

4․ Քանի՞ աշակերտ գիտի անգլերեն և ռուսերեն լեզուներից միայն մեկը։

7

6․ Առաջին տարում դաշտի յուրաքանչյուր հեկտարից հավաքեցին 25 ցենտներ ցորեն, ընդհանուր՝ 350 ցենտներ։ Երկրորդ տարում դաշտի մակերեսը ընդլայնեցին 1 հեկտարով, սակայն յուրաքանչյուր հեկտարից հավաքեցին 4 ցենտներ պակաս ցորեն։

25×2=50

1․ Առաջին տարում քանի՞ հեկտար էին ցանել։

25

2․ Երկրորդ տարում քանի՞ ցենտներ ցորեն հավաքեցին յուրաքանչյուր հեկտարից։

75

3․ Երկրորդ տարում քանի՞ ցենտներ ցորե հավաքեցին ամբողջ դաշտից։

50

1. Ինչու՞ էին այս դյուցազունին անվանում Անգեղ, որտեղի՞ց էր նա ծագում:

Անգղ թրչունի համար,որ շատ անգեղ էր

1. Ո՞վ էր Մովսես Խորենացին, ի՞նչ կապ ուներ Տորք Անգեղի հետ:

Մովսեսը մար պատմահայր նե,որի շնորիվ մենք գիտենք այս առասպելը

1. Ի՞նչ է նշանակում դյուցազու՞ն, գիտեք այդպիսի մեկին:

Տորք Անգեղ

Վաղուց թողած բարձր ու կանաչ
Գահը իրենց հանգըստության,
Երկու սև ամպ, հողմի առաջ
Գընում էին հալածական։

Հողմը սակայն չար հոսանքով
Բաժնել, ջոկել չէր կարենում,
Ինչքան նըրանց լայն երկնքով
Դես ու դեն էր քըշում, տանում։

Ու անդադար գընում էին՝

Քըշված հողմի կատաղությամբ,
Իրար կըպած ու միասին,
Երկու սև ամպ, երկու սև ամպ..

1. Բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր տրված բառերը՝ գահ, հողմ, հալածական։

թագավորական աթոր

ուժեղ քամի

հալածվող

1. Եթե նկարես այս բանաստեղծությունը, ի՞նչ գույներ կօգտագործես:

սև , սպիտակ , երկնագույն , կանաչ , դեղին , շականագագույն

1. Ո՞րն է բանաստեղծության գլխավոր իմաստն արտահայտող տողը:

Դես ու դեն էր քըշում, տանում։

1. Դուրս գրիր և հիմնավորիր, թե ինչո՞ւ ես այդպես մտածում:

որովհետև ինձ դուր եկավ դեսուդեն քաշում, տանում տողը

1. Ինքդ վերնագրի՛ր բանաստեղծությունը:

երկու ամպ

1. Արձակ, գրավոր պատմիր բանաստեղծությունը:

երկու սև ամպ շարժվում էին հալածական և քամին ուզումեր նրանց բաժանել

Մի երեխայի ուսումնարան ղրկելիս հայրը խրատել էր, թե՝ «վարժապետն ի՛նչ որ կասի, դու էլ էն ասա»։ Եկավ։

Վարժապետն ասում է՝ «Ասա՛ այբ»։

Նա էլ կրկնում է՝ «Ասա՛ այբ»։

– Տո շա՛ն զավակ, ես քեզ եմ ասում «Ասա ա՛յբ»։

– Տո շա՛ն զավակ, ես քեզ եմ ասում՝ «Ասա ա՛յբ»։

Այս երեխայի բանը հենց սկզբի՛ց վատ գնաց, և այնքան ծեծ կերավ, որ մի քանի ժամանակից «ղաչաղ» ընկավ, տանիցն ու գեղիցը փախավ, հանդերումն էր ման գալի։ Բայց մեր Սհակ վարժապետի չարությունից չէ՛ր դա։ Այս տեսակ անաստված ծեծ այն ժամանակ ընդունված էր և սովորական բան էր մեր գյուղական ուսումնարաններում։

Գյուղացիներից էլ շատ քչերն էին բողոքում։ Այդ ծեծերից ես չկերա, որովհետև վարժապետը քաշվում էր հորիցս, բայց մանավանդ մորիցս էր վախենում։ Չմոռանամ, որ Սհակ վարժապետին սիրում էին մ եր գյուղում և մինչև օրս հիշում են։

Տասը տարեկան, մեր գյուղից հեռացել եմ Ջալալօղլի, ուր մեծ և օրինակելի ուսումնարան կար, այդ ժամանակ՝ Լոռում շատ հայտնի «Տիգրան վարժապետի» հսկողության տակ։ Այնտեղից էլ անցել եմ Թիֆլիս, Ներսիսյան դպրոց, որ չե՛մ ավարտել։

Շատ վաղ եմ սկսել ոտանավոր գրել։ 10–11տարեկան ժամանակս Լորիս-Մելիքովի վրա երգեր էին երգում ժողովրդի մեջ։ Այդ երգերին տներ էի ավելացնում և գրում էի զանազան ոտանավորներ – երգիծաբանական, հայրենասիրական և սիրային։ Սիրային ոտանավորներից մեկը, մի դեպքի պատճառով, տարածվեց ընկերներիս մեջ ու մնաց մինչև օրս։ Ահա՛ այդ ոտանավորը.

Հոգո՛ւս հատոր,
Սըրտի՛ս կըտոր
Դասիս համար
Դու մի՛ հոգար.
Թե կա՛ն դասեր,
Կա՛ նաև սեր,
Եվ ի՜նչ զարմանք,
Ի՛մ աղավնյակ,
Որ կենդանի
Մի պատանի
Սերը սըրտում՝
Դաս է սերտում։

Այս ոտանավորը գրված է 1881 կամ 82 թվին։ Չեմ կարող չհիշել, որ այն ժամանակ ոտանավոր էր գրում և՛ իմ փոքր եղբայրը, որ կարդում էր ինձ հետ, և միշտ գտնում էին, որ նա ինձանից լավ է գրում։

Իմ տպված ոտանավորների մեջ ամենավաղ գրածը «Շունն ու Կատուն» է, որ գրել եմ 1886 թվին։ 1888 թ. ամուսնացել եմ։ Ծառայության եմ մտել մի քանի տեղ, բայց ամեն տեղ էլ չե՛ն հավանել, այնպես որ,  «Պոետն ու Մուզայի» մեջ ուղիղն եմ ասել։ Սկզբնական շրջանում սիրել եմ ռուս բանաստեղծ Լերմոնտովին, ավելի ճիշտը  նրա ա՛յն գործերը, որ սովորել եմ ուսումնարանում։ Բայց, հենց որ ծանոթացել եմ եվրոպական բանաստեղծների և ավելի լայն գրականության հետ, այն օրվանից ինձ համար ամենասիրելին մնում է Շեքսպիրը։

Քարաձուկ

օդանավակայան

սարալանջ

վարժապետ

օդաչու